گزارش وضعیت روستای آبسر؛ روایت محرومیتی نزدیک و امیدی پابرجا

روستای آبسر تنها ۳۵ کیلومتر با مرکز شهرستان فاصله دارد، اما سال‌هاست که از نعمت ابتدایی و ضروری برق محروم مانده است؛ محرومیتی که چهره آن در زندگی روزمره اهالی کاملاً نمایان است. در غیاب شبکه برق‌رسانی، یک پنل خورشیدی ساده که روی لاستیک خودرو قرار داده شده، تنها تکیه‌گاه خانواده‌ها برای اندکی روشنایی روز است؛ آن هم بدون باتری، اینورتر یا حتی امکان روشنایی شبانه.

با وجود تمامی این محدودیت‌ها، مردم آبسر ایستاده‌اند؛ کشاورزی می‌کنند، دامداری را ادامه می‌دهند و بی‌آنکه امید را از دست بدهند، زندگی را پیش می‌برند. این مقاومت و پایمردی، در کنار سختی‌های آشکار، روایت واقعی روستایی است که در سایه کمبود امکانات، همچنان زنده و پویاست.

کلیپ منتشرشده از این روستا تنها بخشی از واقعیت تلخ اما امیدوارکننده آبسر را به تصویر می‌کشد؛ جایی که محرومیت نه در دوردست، بلکه در فاصله‌ای کوتاه از شهر جریان دارد. مشاهده این تصاویر، تلنگری جدی است بر اینکه همه نقاط محروم، فراموش‌شده و دور از دسترس نیستند.

امید است با طرح این مسئله، امکان بررسی، پیگیری و توجه بیشتر به وضعیت روستای آبسر فراهم شود تا گامی در مسیر رفع این کمبود اساسی برداشته شود.